zomaar een zomerdagje

Nu de “monelen” weg zijn uit de tuin en ze onze afsluiting zo mooi gezet hebben, was het tijd om wat buiten te spelen!
Eerst deden we alle spinnetjes weg van de speeltoren met de ‘bostel’ en werd er wat gekookt in het speelhuisje.
Allerhande heerlijke combinaties à la kip met vis en pannenkoeken met worst werden me voorgeschoteld. ‘heef jij nog honger mama? Ikke ga nog een beetje eten maken!’ Dankuwel mijn zoon!
Aangezien het raampje van ons toilet openstaat kon ik ondertussen communiceren met de dochter die dringend wegliep voor de grote boodschap.
‘Mamaaaaaaaa?’
‘Ja zus’
‘Ik ben wel een meisje hé, ik heef geen piemel!’
‘Ja Liezeke, jij bent een meisje!’
‘En jafper is een jongetje hé mama!’
‘Ja, broer is een jongen!’
‘Heef jij een piemel mama? Mag Lieze eens kijken?’
Dan hoopt een mens dat zijn buren binnenzitten…

’s Middags aten we een restje ‘makmalonie’ van gisteren en toen gingen ze een middagdutje doen.
Dat was toch het plan, maar Lieze was na een halfuur nog steeds opgewekt aan het zingen van:
” te kikketjes, te kikketjes, zijn te aaldig om te sien, ooh kwak kwak kwak, …”
Tjah… Ik was nu net een effort aan het doen om te dweilen.
“jij mag wel niet kuisen hé, da is nat en da mag niet!” I emo:hartje Lieze! 8)

Op een redelijk uur werd broerie wakker gemaakt. “oooh mamietje, heef jij ook lekke eslaapt?”
(ze zijn hier nog altijd in de veronderstelling dat wij allemaal slapen ’s middags)
Het was tijd voor een ijsje! Geen potje deze keer, maar een nieuwe uitdaging!
Na wat likken aan de chocolade, besloot ik hen toch wat deskundige uitleg te geven.
“Je moet héél voorzichtig bijten in de chocolade, tot je KRAK hoort!’
” Zo mama?” (en ze bijt er een stuk uit waarvan ik begin te huiveren)
” Neen zusje, niet zo hard bijten!”
” Zo?” HOERA, ze kan het!

” Mama, da mag toch nie, in ijsje bijte?” Ja lap… Dat mocht inderdaad niet in het vorige ijsje…
” In dit ijsje mag dat wel hoor kindjes! Maar enkel in de chocolade, niet in het ijs”
” Jassssper, euh, ik, wil nie bijte! Ik ga likken!” *zucht*
10 minuten later: “Ik wil geen ijsje emmen!” Gelukkig eet de mama dat ook graag!

Het verschil tussen bruine en witte chocolade snappen ze ook nog niet zo… Lieze koos een bruine en was helemaal verontwaardigd toen de chocolade eraf ging: “mo kijk nu, mijne ijsje is toch wit toch!”

Er werd nog wat gespeeld tot ze panisch naar binnen liepen: “Es dondedet!!!! Es dondedet!!!”
En zo zitten we weer binnen en komt de lucht buiten inderdaad wat zwarter…
Uiteindelijk heb ik geen onweer gehoord, maar ik zag net zo min een ‘kokodiel’ of een ‘boosu moneel’ of een ‘monstel’ passeren… Een levendige fantasie hebben ze wel, die van ons!

Ps: de RRRRRRRRRRRRR kunnen ze niet hier… Jasper is dichtbij en produceert al een vage klank. Lieze speelt resoluut voor Chinese schone en pakt gewoon de L. Echt wel glappig!

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: