woehoe 28 weken voorbij!

Last modified date

IMG_6002Blijkbaar is 28 weken een grote grens in een zwangerschap! De kindjes zouden al héél wat meer overlevingskansen hebben dan enkele weken geleden. Reden te meer om onder ons viertjes te vieren met een aperitiefje (fruitsap dus) en wat hapjes  😆

En wat zeggen de deskundigen? Eventjes kopiëren:

Rond deze tijd vullen de baby’s je hele buik, openen hun ogen en draaien hun hoofd naar een sterke lichtbron. Net als de ‘enkele’ baby zal de tweeling nog steeds meer vet krijgen en het huidsmeer en donshaar zijn nog steeds aanwezig. De baby’s groeien bijne 1 cm per week. Aan het einde van deze week wegen de baby’s ongeveer 1200 gram en zijn ongeveer 37 cm lang. 

Wat verandert er bij jou: De laatste loodjes… een tweelingzwangerschap duurt meestal ongeveer 36 weken. Rond deze tijd kun je waarschijnlijk goed voelen waar een kontje of een hoofdje van een van de baby’s zit. Misschien heb je je buik al eens flink zien bewegen (het lijkt wel buitenaards). Je merkt dat de bewegingen van de handjes veel zachter zijn dan de bewegingen van een voet of knie. Rond deze tijd moet je het misschien wat kalmer aan doen, dus probeer wat hulp te krijgen in het huishouden, of vraag je echtgenoot om je te helpen met bepaalde klusjes. Rond deze tijd worden nieuwbakken papa’s misschien wat bezorgd over de bevalling en daarna. Wat als het te lang duurt…. Hoe zal het gaan met de pijn.  Rugpijn is niet ongewoon tijdens je zwangerschap, maar let op nieuwe, ongebruikelijke pijn in je rug… het zou een teken kunnen zijn voor een vroegtijdige geboorte. Voor de dagelijkse rugpijn is een warm bad (meerdere malen per dag) heerlijk. Even bijna gewichtloos lekker in de badkuip. Let er alleen op dat het bad niet te warm is en vermijd de Jacuzzi… Dat is niet goed voor jou en niet voor je baby’s.

Slapen kan nu echt moeilijk worden. Soms helpt het om vele kussens rondom te leggen of misschien heb je zo’n kussen op lichaamsgrootte gekocht. Probeer het ook eens op je zij, met een kussen tussen je knieën of op je rug met een kussen bij je billen.

Wel, ik moet zeggen: het klopt wel grotendeels met wat we hier meemaken!
We voelen en ZIEN héééééééééél duidelijk beide kontjes weg en weer gaan in mijn buik. Grappig gezicht en een héél raar gevoel.
Soms is het daarbinnen een voetbalstadion (en beide ouders zijn dus geen voetbalfanaten) en schoppen ze aan volonté. Een knie, een elleboog, een handje, ook die dingen beginnen we meer en meer te voelen en te zien.
Ons duo is vooral ’s avonds actief, maar toeren eigenlijk de hele dag rond in mijn buik. Deze middag kon de oma in spé hen ook voor het eerst voelen.

IMG_6004Ik zie er volgens iedereen hoogzwanger uit, en voel me ook zo.
Hoe zeer ik ook geniet van al dat gewoel en alle leuke voorbereidingen, er is één iets dat een domper zet op alles. Mijn bekken… Sommige dagen lukt het me nog net om over en weer naar casa di mama te rijden om er te eten, en lig ik voor de rest van de dag gekluisterd aan mijn bed.
Ik stap hier rond als een oud memeetje als ik iets te lang in de zetel zit en kan ’s nachts met moeite uit bed om te plassen. (laat dit laatste nu iets zijn dat frequent voorkomt)
Andere dagen voel ik me dan goed en wil ik natuurlijk vanalles doen en regelen, met het resultaat dat de pijn in alle hevigheid terugkeert.
Wie denkt dat ik overdrijf, Gianni zal jullie met véél plezier beschrijven hoe ik er soms bijloop hier. Het is blijkbaar een komisch zicht, want meneer lacht me meer uit dan dat hij medelijden heeft.
Niet dat ik mag klagen, hij verzorgt me anders pico bello. Verwonderlijk na alle hormonale verwijten die hij soms naar zijn hoofd geslingerd krijgt.
WANT:
– het is niet eerlijk dat enkel de vrouwen lichamelijke lasten hebben bij een zwangerschap
– het is niet eerlijk dat hij zijn hoofd maar moet neerleggen en in slaap valt (en hierbij het grootste deel van ons bed gebruikt)
– het is niet eerlijk dat hij alles kan eten zonder na te denken over de gevolgen ervan.
– het is niet eerlijk dat hij zorgeloos kan gaan werken en niet de hele dag opgesloten zit
– het is niet eerlijk dat ik ontelbare keren over en weer moet rijden van de CM naar school
enz… enz…

Maar we kunnen ook niet altijd klagen!
want:
– de proefdruk van ons kaartje is gemaakt en goedgekeurd
– de doopsuikerbenodigdheden zijn besteld
– de doopsuikertjes zelf zijn al gekocht (een mens moet een kleurenconsulent zijn om dat te kiezen!)
– de eerste verflaag in de kinderkamer is een feit
– de laatste volleytraining is gegeven
– alle body’s, tetradoeken, bavetjes en handdoeken zijn gewassen! (eerlijk is eerlijk, niet door mij 🙄 )
– Gianni had een onverwachts dagje congé vorige week

Al heel wat dingen van ons ‘to-do-lijstje’ geschrapt dus!

Nog als afsluiter een leuke anekdote bij de konijnenfoto:
ons duo heeft beslist dat dit niet hun lievelingsknuffel wordt, want er werd een heus complot gesmeed om meneer bunny van mijn buik te shotten! de deugnieten 😉

 

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: