weekendje weg

Vrijdag vertrokken wij na school richting Durbuy. Enkele weken geleden hadden we al een een weekendje geboekt en daar werd héél hard naar uitgekeken.
Het huisje werd al snel omgetoverd naar ‘ons kleine huisje in het bos’ en we hadden er alles wat we maar konden wensen.
Helemaal kindvriendelijk en bijgevolg voorzien van héél wat speelgoed en kindermeubilair. SUPER!

Ons huisje lag midden in de bossen en dat geeft toch een speciaal gevoel. Herfstkleuren om je heen, nevelige bomen in de morgen en vooral: de RUST! Ik denk niet dat we onze buren één keer gehoord hebben…
Het staat dus nu al vast dat wij daar ooit terugkeren!

Zaterdag gingen we naar Plopsa Coo en dat kan toch echt niet tippen aan Plopsaland hoor…
Waren we echter eerst wat ontgoocheld in de kleine oppervlakte en het beperkte aanbod, dan hadden we ons wel mispakt!
Weinig volk, nergens aanschuiven en veel attracties voor Jasper en Lieze. Ze vonden het dan vanzelfsprekend ook helemaal de max! Dat het vroor namen we er maar bij, maar uiteindelijk zijn we toch gezwicht voor een lonkende kop warme chocomelk in ons boshuisje.

Gisteren gingen we dan het grote bos verkennen. Wat een kindvriendelijk wandelingetje moest worden van een uurtje, werd een slopende boswandeling van 3,5 kilometer en bijna 2uur! Slopend, want echt vlak zijn die Ardennen niet…
Gelukkig hebben we flinke stappers, konden we ze regelmatig afleiden door kabouter Plop te zoeken in de paddenstoelen en vonden we gauw de juiste weg weer terug. (want hoewel de man des huizes het niet wil toegeven, waren we ‘verdwaald’)

Verder genoten we van ons haardvuur dat zo gezellig kon branden (maar dat huisje onvoldoende kon verwarmen), van doos scrabble van de eigenaars (Gianni kan trouwens niet tegen zijn verlies  😉 ), de heerlijke bedden, en zoals eerder vermeld: de rust!
De batterijen zijn alweer helemaal opgeladen en de vakantie is nog maar pas begonne! Als dat geen luxe is…  emo:joyful

 

 

4 Responses

  1. het concept van een boswandeling:
    – modderige paadjes bewandelen

    het concept van een boswandeling in de ardennen:
    – modderige stijgende en dalende paadjes bewandelen

    het concept van een boswandeling in de ardennen met kinderen:
    – modderige stijgende en dalende paadjes traaag bewandelen

    het concept van een boswandeling in de ardennen met kinderen volgens Tine:
    – modderige (maar liefst verhard) stijgende en dalende (maar liefst plat) paadjes zo snel mogelijk bewandelen uit angst om niet thuis te zijn voor het donker. We waren dus helemaal niet verdwaald, maar op een modderig paadje dat toevallig gewoon niet op de GPS stond.

    PS: in het galgebos doen we ook 1u over 2km. In de Ardennen 1,5u over 3,5km.

  2. ‘een modderig paadje dat toevallig gewoon niet op de GPS stond.’ emo:confused

    Ter mijn verdediging: het was al in de late namiddag, toen we net thuis waren begon het al te schemeren en we hadden dat weekend al gekeken naar een akelige bosaflevering van Midsummer Murders!!!!
    En dan zwijg ik nog over mijn huidige conditie!
    emo:tmond

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: