uitje

Last modified date

De keelpijn werd in de vergeetput gedumpt, de kindjes bij de grootouders gedropt en de auto volgepropt met familieleden.
Zoals afgesproken op de doop, gingen we met neef en nicht (en den Danny) naar de cinema.
Voor de tweede maal in korte tijd, mochten we onze neus versieren met een 3D brilletje. Deze keer werd het ‘Alice in Wonderland’. Popcorn, nacho’s, chips, cola, … Als we al eens weggaan, dan mag het geld rollen hé. emo:fatty-feel_good
Goeie film, maar ware het niet van ons gezelschap (en de overduidelijke flashbacks op het einde van de film), dan had ik nog steeds niet door dat het eigenlijk om een vervolg op het origineel ging…
Het was nog zo vroeg, toen de aftiteling al op het scherm verscheen. We besloten dus om nog een ommetje te maken op de paasfoor. DE paasfoor waar Gianni en ik elkaar 7 jaar geleden voor het eerst ontmoetten. En neen, ook hiervoor maakt hij geen uitzondering en staan er geen cadeautjes op mij te wachten. emo:cry 🙄 😉
In de ‘Cake Walk’ werd bewezen dat ik ’s werelds grootste bangerik ben, dat mijn evenwichtszin nihil is, en dat andere mensen mij graag uitlachen. emo:fatty-doubt
Het vergde dan ook véél moed om toch maar die creepy glijbaan te nemen. (ook al omdat terugkeren geen optie was, en ik me niet nog belachelijker wou maken)
Thomas en Lies(beth) durfden het aan om op 60m hoogte te gaan schommelen, maar ik bleef toch braafjes aan de kant staan. Het was al koud genoeg zonder heen en weer geschud te worden.
Door al dat schommelen, veroorzaakten ze trouwens een kleine wolkbreuk en moesten we noodgedwongen schuilen en een warme chocomelk opslurpen. Er werden herinneringen opgehaald, leuke anekdotes verteld en toch dacht ik wel stiekem aan de kindjes.
Het was leuk en we besloten er een jaarlijkse paaszaterdagtraditie van te maken!

Feit is wel
– dat het toch wel raar doet om babyloos thuis te komen.
– dat ik inderdaad de eerste ben om hierover te bloggen, en zo mijn reputatie hoog houd!
– dat er morgen (oeps vandaag) een drukke dag op het schema staat en ik beter mijn bed induik!
– dat mijn oren fluiten van al dat kermisgeweld en mijn keelpijn de weg terug vond…

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: