tong

Last modified date

Lieze stond het ene moment giechelend recht aan het televisiekastje en het volgende lag ze tierend op de grond.
Na de obligatoire troostknuffel stroomde het bloed uit haar mondje.
Tandjes bleken ok, maar die tong…
Ik heb niet vlug een afkeer van bloed en wondjes, maar dit leek mij echt niet ok!
Gianni was in Mechelen, ik stond alleen met de tweeling en ik belde dan maar de dokter.
Die liet weten dat ze in de ergste gevallen een tong kunnen naaien. Wat is erg??
Ik ging dan maar met Liezewie naar zijn praktijk en daar scheen het al goed te genezen. Een tong kan zich blijkbaar héél snel herstellen.
Daarnet toen ze lachte, gaapte dat echter weer enorm… Ik ben er nog steeds niet 100% gerust in.

IMG_5557
(die foto is trouwens niet van het bewuste moment, toen was ik zelf in grote paniek en was foto’s nemen het laatste van mijn gedachten. 😉 )

De dokter prees onze dochter wel uitvoerig! Het meisje gaf geen KIK! Ze was haar allerliefste zelve!

2 Responses

  1. Ocharme !! Helaas hoort het erbij, in onze salontafel staan al een reeks afdrukken van Anaïs haar tanden, 1 keer van te vallen en de rest van frustratie als ze haar zin niet krijgt 😆 . En toen ik in het ziekenhuis lag na de bevalling van (mijn 😉 ) Jasper is ze op haar mond gevallen en is er een stuk tand afgebroken (doet ook vies, die eerste keren dat je dat ziet , zo een halve tand) en nadien is ze er dan nog eens opgevallen 🙄 . Maar ja, madam zet haar handen niet als ze voorover valt, die valt gewoon recht op haar gezicht en vallen doet ze veel. Meestal is hare commentaar dan: boem, oei oei oei (en dan verschiet ze ervan dat wij in de lach schieten 😀 ).

    En flink dat ze flink is bij de dokter, dokters zorgen hier voor hysterisch gebrul (lang leve k&g :mrgreen: ).

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: