’t is ‘teen’ en ’t ander

Liezeke was al de hele dag hangerig, huilerig, uit haar doen. Niet abnormaal bij baby’s dus ik liet haar wat jengelen in haar park. Ze bleef namelijk netjes haar flesjes leegdrinken en was tussen de huilbuien door ook rustig. Toen we gingen slapen bleef ze echter huilen en maakte keer op keer Jasper wakker. We grapten nog tegen elkaar dat ze waarschijnlijk bang is in het donker. Ik ging uiteindelijk toch naar beneden want als zij bleef huilen moest er niemand van ons vier slapen.

Haar pamperke was helemaal vol groene vunzigheid, dus ze kreeg de nodige complimentjes. Onwaarschijnlijk hé, dat iemand zo blij kan zijn met een pakje stront  emo:knikken-nee Ze lag héél flink en welgezind op het verzorgingskussen en ik besloot om haar wat in te smeren met babylotion in de hoop haar rustig en slaperig te maken. Ze voelde wel wat warmpjes aan en ik schrok wel toen ik haar koorts nam. 38 graadjes. Dit was nieuw! Nog geen reden om te panikeren, want ik heb perdolan in huis en 5 minuten later was het al maar 37,8 niet meer. En toen…. Het viel me op dat 2 van haar teentjes enorm rood en dik zaten, dus bekeek ik het van wat nader met de bureaulamp. Wat bleek nu? Haar teentjes werden simpelweg afgebonden door een HAAR!!! Een dom haar van mijn hoofd… De paniek was er meteen, ik trommelde Gianni uit zijn bed, kleedde Jasper en Lieze in 7 haasten aan om te vertrekken naar de spoedafdeling. (achteraf gezien was ik misschien te gehaast want ik heb de hele tijd rondgelopen met mijn trainingsbroek achterstevoren aan… Zoiets merk je vaneigens pas als je weer thuis zit)

Er was al een serieuze wonde te zien rondom haar teentjes, dus ik zag echt al de meest vreselijke scenario’s voor mijn ogen. Aangekomen op spoed, probeerde ik de dame aan de balie uit te leggen wat er gaande was. Die begreep er helemaal niets van! Gelukkig was het geen levensbedreigende situatie. Bij de controle van de dokter bleek er uiteindelijk niet zoveel aan de hand te zijn. Er was idd een haartje rond de teentjes geweest, dit hadden wij weggenomen en nu moest het ontsmet worden. emo:no Ik begreep er niets van, wij hadden thuis nog meer haartjes gezien die veel dieper in de wonde zaten! Ik sprak er hen toch over aan toen ze kwamen zeggen dat we naar huis mochten. GELUKKIG dat ik het nog eens toonde!!! Er bleken nog 2 haren in de wonde te zitten die haar teentjes bleven afknellen…  Er was trouwens ook al een derde teentje dat omwonden was. Wat een gedoe om ze los te krijgen. Die ene verpleegster bleef maar herhalen: haar tenen werden afgebonden. (ja deuh    emo:boos ) Niemand had het al ooit meegemaakt, maar de kinderarts die opgebeld werd maakte er niet teveel drama van en zei dat dit heel vaak voorkomt en ze daarvoor liever niet naar het ziekenhuis afkwam. Gezellig…

IMG_7642De teentjes zijn ondertussen al ontzwollen, Liezeke is gekalmeerd en wij zitten klaarwakker rond ons park. En onze miss?? Die was enorm braaf! Gaf geen kik, keek opgewekt rond in de kamer en lachte lief. Toen ze aan haar teentjes prutsten was het wat minder, maar ze liet zich graag troosten dicht bij haar mama. We mochten er haar achterlaten, maar geen HAAR op mijn hoofd dat daar aan dacht… Het verschil was namelijk meteen zichtbaar. We moeten zorgvuldig blijven ontsmetten en haar goed in het oog houden. Zolang ze echter geen koorts heeft, goed blijft eten en goed slaapt moeten we ons geen grote zorgen maken. Pfffffffffff het zal een kort nachtje worden vrees ik, maar dat geeft niets als je bedenkt dat we hierdoor 3 teentjes gered hebben.

Dit voorval heeft trouwens een naam: Het teentourniquetsyndroom
en er zijn meerdere gevallen van bekend.

6 Responses

  1. Mohow zeg, wat een verhaal!
    Ja dinge zeg, kgeloof dak Tristan z’n teentjes in het vervolg met wat meer aandacht ga bekijken!
    Hoe is da haar daar in godsnaam geraakt zeg?!
    En die kinderarts: kweet nie wie het is, maar buitenzwieren die handel!
    Ben nie meer zot van die kinderartsen in Ieper moek zeggen…

    • Het was de arts van wacht (geen kinderarts), de kinderarts werd enkel telefonisch gecontacteerd. Deze kende het fenomeen en had de correcte instructies gegeven de haartjes te verwijderen en te ontsmetten. Het probleem is alleen dat de haartjes zéér moeilijk zichtbaar zijn. Volgens de kinderarts is het een vaak voorkomend probleem, maar niemand lijkt het te kennen. Het is dus niet verwonderlijk dat ze er op de spoedafdeling in eerste instantie ook geen raad mee wisten. Dat de kinderarts daarvoor niet speciaal het bed uitspringt om zelf die haartjes te verwijderen is best aanvaardbaar. De diagnose was tenslotte gesteld.

      Het haartje geraakt rond de tenen gedraaid door het wriemelen in slaapzakken/kousjes/kleertjes. In minder dan 5 minuten kan de teen of tenen volledig opzwellen en het haartje in het vel beginnen snijden.

      Nog een beetje interessante lectuur:
      http://www.helium.com/items/1168069-hair-tourniquet-hair-thread-tourniquet-syndrome-hair-thread-tourniquet-fiber-strangulation

  2. brrr, kmag er niet aandenken; hier zou dat nog erger zijn, Isaak zou het niet eens voelen en we zouden het dus niet eens merken. Ook hier in het vervolg: loep op de tenen!

  3. Ocharme, moet inderdaad wel pijnlijk geweest zijn. Ik heb dat ook eens voorgehad bij mijn eigen teen. Niet zo erg als Lieze maar deed toch niet goed. Maar wist dus ook niet dat er een medische term voor was. Veel beterschap voor haar teentjes !!

  4. amaai ochere zeg, ik heb zo eens mijn zoontje uit bed gehaald hij maakte steeds gaatjes in zijn slaapbeertje en stak daar dan z’n vinger in en ja hoor ook es een vinger afgesnoerd is zo hard schrikken he dan het was wel veel minder erg of die ieneimienie teentjes van Liezeke hoor…

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: