stilletjes

Geen nieuws is goed nieuws zeggen ze toch hé! 😀
Al is dit deze week toch niet elke dag het geval geweest…
Na de dochter sneuvelde de moeder. Een mens staat toch soms versteld van zijn eigen maaginhoud op zo’n momenten. Het was lang geleden dat ik me zo ziek gevoeld heb. Een nachtje doorslapen doet echter wonderen en dinsdag was ik al weer helemaal fit voor de EHBO-cursus die ik vanaf nu wekelijks volg met enkele collega’s.
Ik leerde al een plastieken pop reanimeren, en voelde me weer eventjes de puber op de schoolbanken. Stilzitten en zwijgen waren nooit mijn dada en blijkbaar zal ik het ook nooit kunnen… Maar plezant was het wel! 🙄

Vandaag deden we werkelijk nog geen klop… Tenzij je mandarijnen eten beschouwt als een intensieve bezigheid.
Straks gaat zoonlief wat van zijn strooien haar gaan inleveren bij de kapper (neen we knippen het niet kort, we knippen enkel de overbodige pluimen af) en gaan moeder en dochter op sporthalbezoek. Het volleybalseizoen gaat van start en hoewel ik dit jaar absoluut GEEN training wou geven heb ik het toch al aan mijn been. De tweede helft van het seizoen heb ik de provinciale scholieren onder mijn hoede en hoewel ik meer en meer gewend raak aan dat idee vraag ik me toch af hoe we dat hier gaan klaarspelen… Tijd is zo kostbaar dezer dagen.. ai ai ai emo:umond

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: