Sint-Maarten

Last modified date

Alhoewel er heel wat schoenen staan in ons huis is er geen enkele gevuld hoor 🙁
Héél goed voor de kilo’s…
We kregen wel een ander ‘cadeautje’ van de lieve Sint. Een kitten, dat  zich verstopte IN onze auto.
Na talrijke zoekbeurten met spiegels en het opkrikken van de auto vonden we de stumper. Een klein, zielig, jankend poesje dat zich nu verschuilt onder de auto van de buren.
Hongerig tot en met, maar te schuw om zich te laten pakken.
Nu zitten we hier dus met het constante achtergrondlawaai van een jankende poes. Jef lijkt het zich niet aan te trekken, voelt zich de koning te rijk hier.

Jefke verdient trouwens een pluim! Ons park staat sinds gisterenavond opgesteld en meneer maakt IMG_6090b niet de kleinste aanstalten om er in te springen. Joepie!
Deze middag had hij zelfs de kans van zijn leven, hij was home alone, en nog lag hij netjes op zijn dekentje in de zetel.
Ons eerste opvoedersdiploma is binnen!
De hemel die aan het park hangt is nog niet definitief… Het zat in de set van de bekleding, maar zowel Gianni als ik zijn er niet zo voor te vinden…

Morgen moet ik terug naar de monitor, en de koffer gaat mee.
Ik ben daar net iets te populair denk ik 🙂 want ze willen me nooit terug naar huis sturen!

Internetshopping is dan weer  niet zo handig voor mensen zoals ik… Ik heb dus weer wat centjes laten rollen gisteren. Ik had een leuke site gevonden met de allerprachtigste tenuetjes voor prematuurtjes. Hier in de streek verkopen ze ook wel maatje 44, maar dat vond ik toch iets te klein om er geld tegen aan te smijten…  Gelukkig voor ons hebben ze in Nederland ook maatje 47!!!
Ideaal voor ons als ik zo de pas bevallen mama’s hoor! Want alhoewel ik een hele voorraad maat 50 heb, ziet dat er toch ECHT wel groot uit…

Deze nacht weer zalig geslapen, hoewel we het niet verwacht hadden. Eén van onze 2 pagadders vond gisterenavond blijkbaar zijn/haar draai niet meer in de buik en was VRESELIJK ambetant. Man man man…  héén en weer, daar gaan we nog een keer…
Deze morgen werd ik dan door Gianni gewekt om 7.00uur met de vraag of hij het voeteinde niet omhoog moest zetten zodat de zwaartekracht zijn werk ook kon doen… want ik mag zeker niet voor vrijdag bevallen hé. Dat zou zijn werk niet goed uitkomen…
zucht 🙂

We blijven verder aftellen, deze keer naar de 36 wekengrens.
NOG  11 DAGEN

ps. In het park zie je al hun knuffeltjes liggen 🙂 Het heeft geen zin om daaruit dingen af te leiden, want die had ik al gekozen voor we het geslacht wisten 😉

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: