pyjamaspecial

Ik ben moe en heb het ongeluk dat hier niet uitgebreid gemiddagdut werd.
Verder leef ik momenteel samen met een workaholic die zijn nieuwe werk zo leuk vindt, dat hij er zelfs een zaterdag aan opoffert.
Hij doet maar, het is niet dat ik energie over heb om andere, leuke dingen te doen.

Om me toch maar geen totale lamzak te voelen vandaag, haalde ik alle maatjes 68 uit de schuif. (met uitzondering van 3 stuks die in mijn ogen nog groot genoeg zijn, of waarvan ik nog geen afscheid kan nemen)
Het is en blijft een marteling, maar ik kan de kinderen moeilijk in een kookwas steken in de hoop dat ze er wat kleiner uitkomen.
Ze dragen dus al enkele weken volop 74 en van sommige merken zelfs al 80!
Hun kousen zijn een paar maten groter dus ook die voeten groeien mee.

Aangezien beide wat ziekjes zijn en lichte koorts hebben, mogen ze in pyjama blijven vandaag. Samen met Jasper hielden we een pyjamashoot.
Ik kan trouwens niet genoeg benadrukken hoe aangenaam Jasperke is de voorbije dagen! Hij babbelt, lacht, onderzoekt, speelt, kruip, trekt zich op, … De huilbuien blijven uit tot na 17u en zijn fel geminderd.
Het zal mijn kleine truntje blijven, want als er iets misloopt zitten die tranen toch klaar.

Verder hebben ze allebei overduidelijk mijn eetgenen. Ziek of niet, ze blijven eten. Deze middag speelden ze samen een halve kg courgettepuree met kip binnen. Veelvraten!

1 Response

  1. Dat vind ik ook altijd moeilijk, de te kleine kleertjes opbergen. Het doet je beseffen dat ze verdorie heel snel groeien. Wie weet kan je binnen x aantal jaar de dozen terug uitladen voor de volgende baby(s) 😆 . Maar hoe groter ze worden hoe makkelijker het gaat, die kleinste kleertjes hebben zoiets ‘klein’, lief en onschuldig over zich 😀 .

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: