overmoedig

Last modified date

Jaja,

De papa was wat overmoedig deze avond! Laat ik beginnen bij het begin…
Deze namiddag kwam een vroedvrouw van de materniteit langs. Toch wel leuk om eens wat vragen te kunnen stellen. Zo weten we nu hoe we een neusje moeten reinigen, of we de kindjes wel goed instoppen ’s nachts, hoe ik mijn overtollige melk best invries, …
Natuurlijk was er maar één grote vraag: wat kunnen we doen als Lieze weer haar ‘momentje’ heeft?
Wat blijkt nu? Onze miss zette al de boel op stelten in het Jan Yperman!!! Wij hoorden soms wel eens dat ze een moeilijke nacht achter de rug had, maar konden ons toen nog niet voorstellen wat dit echt inhield. Nu dus wel 😉
Haar sussen bleek ginds al even moeilijk te lukken.

Gisteren kregen we al de tip om Lieze eens te proberen in te bakeren. Dit wil zeggen dat je ze zo strak mogelijk in een lakentje wikkelt zodat ze haar armen niet meer kan bewegen. (Mij doet het vooral denken aan een pasgeboren Russische baby. Ik had altijd zo’n medelijden als ik zag hoe die zo strak tot een worstje werden gerold) Een rusteloze baby is hiermee zeer geholpen en het geeft een gevoel van geborgenheid. Met een fleece lukte dit aardig wel, maar toen lazen we dat een fleece veel te warm is om hiervoor te gebruiken.
Andere doeken werden geprobeerd, maar zonder resultaat. Hoewel ze haar armpjes niet meer kon bewegen en goed ingeduffeld was, bleef ze maar huilen.
Gelukkig zijn we geen internetleken en na een voormiddagje surfen had ik iets gevonden: de puckababy!
Goed voor kinderen met maaiende armen, prematuurtjes, huilbaby’s, …
Ik besloot de mening van de vroedvrouw af te wachten, maar toen die er zelf over begon was ik overtuigd. Gelukkig kan je dit slaapzakje in Ieper kopen, en dat ben ik dan ook gaan doen.

Omdat we (mijn moeder, mijn grootmoeder en ik) dan toch in Ieper waren, hebben we het uitstapje gecombineerd met een colruytbezoekje. Terwijl ik onbezorgd aan het shoppen was, kreeg ik telefoon. Ik neem op en hoor… een krijsende Lieze.
Na wat kreten krijg ik Gianni aan de telefoon die nog wat extra boodschappen doorgeeft. Een knagend gevoel overmant me, en ik voel me schuldig dat ik niet bij mijn wenende dochter ben. Op slag slaat ook alle vermoeidheid toe en kan ik plots niet vlug genoeg thuis zijn.

Thuisgekomen tref ik Lieze aan op papa’s buik, lekker aan het slapen. Na haar volgende voeding stoppen we haar in de nieuwe aankoop en misschien is het toeval, maar ze slaapt meteen in.
Ook na de volgende voeding slaapt ze meteen in. (momenteel ligt ze klaarwakker in haar park, maar ze weent niet…)
Ik ga nog niet te vroeg juichen, maar misschien moet ik die duizenden tevreden mensen wel gelijk geven en is dit inderdaad DE babyuitvinding van het jaar 2009! (en ja, dit is een bestaande award 🙂 de Baby Innovation Award 2009)

Nu komen we terug op de overmoedige papa!
Na de laatste voeding (22.00) krijg ik van Gianni het privilege om al te gaan slapen. Hij blijft dan wakker met de (meestal) krijsende kinderen tot de volgende voeding van 1.30
Lieze was echter de kalmte zelf, Jasper sliep als een roosje en dus kwam de papa ook al wat vroeger naar bed (23.40)
Helaas pindakaas… Jasper verloor keer op keer zijn tutje en na 2 maal naar beneden te gaan, bleef Gianni liever liggen…
Jammergenoeg is Jasper evenmin een opgevertje, en bleef hij (net als zus de vorige dagen) krijsen…
Daar ging mama’s 4 uur durende dutje…

Uiteindelijk ben ik dan maar naar beneden gekomen en eerlijk is eerlijk: ik heb ervan genoten 🙂
In plaats van doodmoe, was ik klaarwakker (nu nog steeds jammergenoeg) en kon ik genieten van Jasper in mijn armen. De kleine drommel had al reuzehonger, maar daar was het nog wat te vroeg voor. Gelukkig was hij makkelijk te sussen met zijn tut.
Toen kleine meid wakker werd, nam ik haar er ook maar bij en zo zat ik met mijn 2 ukjes in mijn armen te kijken naar wat opgenomen programma’s. Van qualitytime gesproken!
Lieze kreeg haar flesje, werd terug neergelegd, bleef wat wakker maar gaf geen kik!
Jasper mocht drinken à volonté bij mama, werd neergelegd, huilde nog 2 maal om zijn tut en viel dan ook in een diepe slaap.
En de mama? Die geniet nog na 🙂 (maar beseft maar al te goed wat een zware dag het straks zal zijn met zo weinig slaap achter de kiezen)

Zo zie je maar, alhoewel we het tegendeel verwacht hadden, hebben we tijd zat om dagelijks te blijven bloggen!
Het tijdstip is wat aangepast, dat wel  😎
Tot de volgende!
(beeldmateriaal volgt eens de papa wat geslapen heeft)

3 Responses

  1. Tineke, ik heb echt bewondering voor wat jullie doen! Echt waar, ik weet niet wat het is, een lastige baby. Ik voel me bijna schuldig omdat mijn meisje slaapt binnen de 3 minuten dat we haar neerleggen. Soms moeten we nog eens extra gaan kijken omdat we twijfelen of ze eigenlijk nog wel ademt! Echt chapeau, en dan nog met twee pagadders…

  2. Gianni,

    Toevallig op de website gekomen door te zoeken op de woorden “libelle + babbe + sma”. Babbe is namelijk de dochter van mijn broer.

    Wist niet dat je vader gekomen was van een tweeling! DIKKE PROFICIAT! Ook aan Tine!

    Groeten,
    Siemen

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: