Lieze en de lepel

Last modified date

Al enkele weken ligt het boek ‘Aan tafel’ van K&G als echte vakliteratuur op mijn nachtkastje.
Aan 4 maand zouden de mini’s namelijk mogen starten met groentjes of fruit. Met andere woorden: volgende week! emo:blink
Ik had graag de boot nog wat afgehouden. Ik vind ze nog wat kleintjes om al papjes te eten en heb toch wel de indruk dat ze nog steeds tevreden zijn met hun flesjes.
Misschien is het grootste argument ook wel één uit eigenbelang.
Ik sta niet te springen als een overenthousiasteling om elke dag te worstelen met groenten of fruit. Vooral omdat de papa nauwelijks groenten wil eten en ik dus héél inventief zal moeten zijn. Een babycook zou handig zijn, en vooral praktisch maar daar sta ik dan weer met 2 hongerige maagjes en een machine voor éénlingbuikjes.
Dan zwijg ik nog over de extra was die er zit aan te komen, want ik kan me onmogelijk voorstellen dat onze kinderen propere eters zullen zijn.
Soit, om op dat boek terug te komen: er staat dat je de kindjes al ruim op voorhand een lepel mag geven om wat mee te spelen. Huh? Spelen?
Ik vond het maar larie en apekool. Ze hebben een park vol speelgoed dat ze nauwelijks gade slaan!
Gisteren hoorde ik dan van Ineke dat de kleine Helena zo graag met een lepel speelt. Natuuuuuuuuuurlijk moest ik dat dan ook eens proberen hé emo:whistling
Lieze werd tot proefkonijn gebombardeerd en raar maar waar… ze vond het leuk.
Ze kreeg de keuze uit 2 lepels, want weet ik veel wat het verschil is en welke beter zou zijn.
Na lang wikken en wegen werd de groene als betere lepel verkozen. En hopla, daar ging hij naar haar mondje!
Waarom gehaast zijn met die papjes? Als ik nog wat wacht, zal ze al zelfstandig kunnen eten! emo:giechelen
Conclusie van de dag: Liezeke ziet de lepel best wel zitten, maar geef haar een vuistje en ze is ook content!  Als ze maar kan smakken! 😉

IMG_8631 IMG_8628 IMG_8627

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: