het potje: dag 3

Last modified date

man man man
Gelukkig moeten ze daar maar één keer door!
Ik denk dat we hier allemaal gefrustreerd rondlopen.
Niet omdat het niet lukt hoor, maar omdat bijna alle gesprekken over hetzelfde gaan.
Soms komen er grappige zaken uit die kindermondjes à la:
– oei oei, iesje scheetje elaten!
– mamaatjeuh, broere pipi ont edaan, mama kuisen!
– broere kaka daan! SMARTIE SMARTIE SMARTIEEEEEEEEEEE (dan beloon je hen één keer met een snoepje en je hebt het zitten hé)

Samen met dag 3 kwamen de sponsen broekjes wat opnieuw een uitdaging blijkt te zijn voor zoon en dochter. Overdag amper 3 ongelukjes maar naar de avond toe hield Jaspertje het niet langer meer vol en plaste hij tot zijn eigen verdriet overal waar hij stond. Hij kwam het steeds helemaal in tranen zeggen, dus het besef is er wel…
Lieze kan nu haar broekje uit EN aan doen. Ze overwon deze morgen haar panische angst om kaka te doen op het potje, was supertrots, maar loopt nu weer met haar handje op de billen rond… Jasper heeft daar veel minder problemen mee.
Maar we blijven positief!
Ik denk dat het overal wel eventjes tanden bijten is vooraleer ze het helemaal snappen. Het zou zot zijn om nu te stoppen.

Laat ons zeggen dat het zooooooooo frustrerend is, dat wij al een uitstapje planden in het voorjaar!  😀 Wat extra motivatie om nu door te zetten!

1 Response

  1. Tis nie evident hé…en al zeker niet al je er nog eens 2 ineens hebt. Alhoewel dat misschien wel een voordeel kan zijn, ze stimuleren elkaar dan misschien ook?

    Tijdens de potjestraining nam ik in de auto altijd een potje mee…als we dan gingen winkelen of zo liet ik ze eerst eens plassen om zo geen accidentjes tegen te komen in de winkel. Of onderweg ergens naartoe, de kofferbak open, kind op potje, potje leeggieten in de berm, en hup weer op weg 😉

    Tzal wel loslopen…een stap met een keer, ze zullen het wel snappen na een tijdje 🙂

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: