eskimo’s!

Gisteren begon het te sneeuwen en vonden ze het leuk om sneeuwvlokjes te vangen in hun handen.
Toen het naar de avond toe duidelijk bleef liggen, beloofden we hen dat ze vandaag de tuin in mochten.
Lieze was als eerste op, maar verkoos de strijkparels en mama’s gezelschap binnen. Ze bekeek de sneeuw en zei: ‘die is nog veel te koud nu!’
Toen broertje wakker werd (10.35!!!) waren zijn eerste woorden: ‘Ik ga een sneeuwpop maken, en in de slee zitten en dan nog een beetje slapen!’
Zijn gezichtje vol aangekoekt snot sprak boekdelen… De microben hadden hem weer gevonden… Het kon zijn enthousiasme echter niet temperen.

Warm ingeduffeld stuurden we ze de witte wereld in.
Angstig om te vallen, bleef ik zoveel mogelijk genieten achter het keukenraam. Ik maakte een kleine uitzondering om wat foto’s te nemen, maar was het dan weeral grondig beu. Sneeuw is niet mijn dada… Blijkbaar wel dat van de kids en de papa! Ik ga zijn droom om op wintervakantie te gaan met ons niet kunnen blijven afwimpelen… Gelukkig zorgt Puk voor wat extra jaren uitstel! 🙄

Ze genoten dus met volle teugen…
Sneeuwballen gooien, sneeuwpoppen maken en kapot trappen, in de slee glijden, in het speelhuisje klauteren, …
Na een dik uurtje kwamen twee verkleumde kindjes weer naar binnen.
Eens ze opgewarmd waren werd het duidelijk: van sneeuw krijg je honger en word je moe! Ze aten hun buikjes meer dan vol en gingen dan (ja zelfs vrijwillig) naar boven voor een middagdut die nu toch al ruim 2 uur duurt.

De weermannen beloven hen nog meer sneeuwpret deze week…
(Ik vind dat persoonlijk niet zo leuk)

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: