en we goan nog nie nar us…

Last modified date

bijlange nie, bijlange nie…. sad_smiley_by_shangyne

Gisterenavond wist ik het al… op den duur kent een mens zijn eigen lichaam hé! De contracties werden weer heviger en regelmatiger… “een aanpassing aan de mindere dosis’ zei ik nog hoopvol tegen Gianni. Niet dus…
Deze morgen om 7uur, onverwachte monitor (normaal komen ze maar vanaf 7.30 in de kamer met het ontbijt)
Rustiger kon ik dus niet zijn, maar dat weerspiegelde zich niet in mijn grafiekje…
Meteen weer hoge regelmatige pieken. Pffffff ik kreeg het toch eventjes moeilijk…

Zonder overleg werd de dosis meteen weer opgedreven van 30 naar 35 en toen de gyn 5 minuutjes later binnenkwam werd het pas echt om bij te janken.
Al mijn hoop om binnen 9 dagen naar huis te mogen moet ik opbergen. ‘Nu moet  je denken aan hen’
ja… dat doe ik al hele dagen… maar toch…
Het komt er op neer dat ze normaalgezien niet meer gaan proberen af te bouwen tot aan die 32 weken, en ik dus (zoals het er nu uitziet) ZEKER nog niet naar huis mag dan…

Ahja…. een paar traantjes gelaten, maar we moeten verder hé! Wat zijn enkele weken in een mensenleven? Jefke wordt thuis goed verzorgd, die redt het ook wel zonder mij!

Ik hoop dat mijn C-jeugdjes vandaag eens hun match winnen! Die verdienen het echt!
Ik zit alvast te duimen vanuit mijn kamertje! Een beetje opbeurend nieuws is welkom

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: