één maand

Jaja, je leest het goed! Ze zijn vandaag één maand jong!
Vandaag was dan nog eens DE dag waar we maanden naar uitkeken , want vandaag was hun uitgerekende dag.
En zie, ze zijn er al een maandje 🙂

Deze nacht had ik het al willen opmerken, en toen we deze morgen de rolluiken optrokken was het nog duidelijker. Het had ferm gesneeuwd… Opnieuw een tweestrijd hier. Gianni is een sneeuwfanaat, hoe meer hoe liever. Hij ruimde opgewekt de sneeuw voor ons huisje op, ging een toerke gaan lopen rond het waterreservoir en voelde zich de koning te rijk in onze auto.
Langs de andere kant heb je MOI… Sneeuw is vies, vuil, koud, nat, gevaarlijk BWAH… ik haat sneeuw! Natuurlijk ga ik samen in de sneeuw spelen met de kids als ze wat groter zijn, maar dat duurt nog een eindje 😉 Dus voorlopig liever geen sneeuw voor mij!
Ik kan er niet in stappen met mijn laarsjes, durf niet rijden in de auto en zit als een Hyacint Bucket naast Gianni en kan mij al de hele dag niet verwarmen.
De kindjes hebben er geen last van en slapen rustig verder.

Vandaag waren ze opnieuw voorbeeldig! Kwam goed uit, want we brachten ons eerste bezoekje aan de opa, meter en peter te Kortrijk. We beginnen ze ook héél goed te kennen, en weten ondertussen wanneer hun huiluurtjes kunnen plaatsvinden.
Volgens de één zijn het krampjes,
volgens de ander hebben ze honger,
dan zijn er nog anderen die beweren dat ze aandacht nodig hebben,

Allemaal goed en wel, en misschien is het wel één van bovenstaande redenen, maar wij gaan er gewoon van uit dat elke baby wel eens huilt 🙂 Want ze blijven huilen als je ze eten geeft, als je ze knuffelt, als ik iets neem tegen de krampjes, …
888 is ondertussen onze favoriete cijfercombinatie op teletekst 😉 als je begrijpt wat ik bedoel…

We hebben foto’s van de pasgeboren papa en ik zweer het: hij en Jasper zijn als 2 druppels water.
ALLES heeft Jasper mee van zijn papa!!!! Zelfs het kleine wipneusje had Gianni als baby. Het is een echte miniGianni 🙂

03 01
00 02

Gianni is nu natuurlijk apetrots 😉 (was hij al hoor, maar nu nog meer)
Kleine Lieze heeft dan blijkbaar bijna geen gelijkenissen met kleine Gianni, dus die zal echt een kleine Tine zijn  😎

Verder wil ik me nog eens verexcuseren bij enkele mensen.
Eigenlijk alle mensen met een hond als huisdier…
Noem me een overbezorgde panikeur, maar ik word panisch bij de gedachte dat er een hond nadert bij onze kinderen.
Ik zie de gruwelijkste scenario’s voor me van verminkte kinderen en bloeddorstige honden met blinkende tanden.
Dit heeft helemaal niets te maken met de hondjes in kwestie, maar met onder andere ervaringen uit het verleden. Ik weet ook wel dat 99% van de dieren helemaal niks zou doen, en soms vertrek ik thuis met de intentie van mijn angst te overwinnen, maar het is geen avance…
Ik ben nu eenmaal zelf bang van honden, en als ik dan iets lees of zie in het nieuws van honden die kinderen aanvallen, dan wordt die angst nog meer gevoed.
Dus sorry aan de eigenaars van brave Joskes, speelse Kito’s en alle andere honden die ik nog ga tegenkomen, maar je zal me wat tijd moeten geven om te wennen aan het idee…

1 Response

  1. Is volkomen normaal hoor meid dat je geen vreemde honden toelaat bij de kids!
    Ik zou het ook niet moeten weten en wij hebben hier zelf een brave loebas van een labrador rondlopen. Ook al reageert hij heel goed op Tristan, toch gaan we hem nooit alleen laten bij Tristan als die op de grond in z’n sitter zit… Laat staan dat we dan een vreemde hond zouden toelaten als hij bv op de grond zou staan in z’n maxi-cosi of reiswieg. Het zijn en blijven beesten hé. Als een hond geen kleine kindjes gewend is, dan zal hij die zeker niet gewend worden door er es een uurke bij te zijn hoor. We hebben dat hier zelf gezien met onze Diezel… Voor dat Tristan er was, kwamen hier ook dikwijls vrienden met kindjes en dan moesten we hem ook altijd in de keuken steken omdat hij veel te zot was. Maar nu is hij dag in dag uit bij Tristan en enkel daardoor kijkt hij niet meer naar Tristan om… Voor een hond ziet zo’n klein baby’ke er vaak uit als een speelgoedje hé met die armpjes en beentjes die alle kanten op bewegen. En dan al die vreemde geuren! Ze menen het dan dikwijls niet slecht, maar zouden dan zonder het te weten de kleintjes toch pijn kunnen doen door wat te enthousiast te gaan snuffelen hé.

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: