de omgekeerde wereld

Last modified date

Ferm verwonderde blikken heb ik menig maal moeten trotseren, toen ik steevast antwoordde dat ik elke nacht 10 uur slaap nodig had.
Verwondering werd medelijden toen ik plots zwanger was, want hoe zou ik dat aanpakken? Slapen en baby’s? NOT DONE!
Ik panikeerde niet, want opposites attract… Mijn tegenpool woont namelijk onder hetzelfde dak.
Gianni had namelijk genoeg met enkele uurtjes slaap per nacht. Zijn computer was zijn nachtelijke bondgenoot terwijl ik al lang in dromenland vertoefde.
Ik hoor jullie al denken: amai dat is daar ook gezellig, maar de tweeling hier naast me kan bevestigen dat we toch soms samen in dat bed liggen emo:silly

Is het jullie opgevallen? Ik schreef alles in de verleden tijd, want helaas: het tij is gekeerd…
Gianni loopt rond als een zombie (ik kan maar hopen dat hij wat fitter in zijn camionetje zit), valt elke avond op een schandalig vroeg uur in slaap in de zetel, of vertrekt strategisch gezien naar boven net voor ze hun laatste fles moeten krijgen. emo:fatty-doubt Dankzij mij rolde hij trouwens deze week op tijd en stond uit bed, want zijn snoozeknop werd lam gedrukt!

Aan het begin van de avond had ik nog prachtige vooruitzichten! We gingen samen het laatste flesje geven (22.30) en dan mocht ik eens een beetje slapen want hij ging de eerste nachtelijke voeding voor zich nemen. Wat een luxeleven! Een mens zou voor minder uitkijken naar het weekend…
Ik weet niet of het tijdstip van dit blogje wordt weergegeven, maar om een duidelijk beeld te scheppen: Gianni viel in slaap om 22.00, ging boven verder slapen om 22.45 en ondertussen heb ik 2 maagjes gevuld en wacht ik geduldig af tot de laatste kreetjes uitdoven voor ik ook naar bed kan gaan. Het is nu 00.22
Laat ons hopen dat hij woord houdt en straks (normaal rond 5.00) op eigen initiatief opstaat! En anders ga ik hem een handje helpen door hem vriendelijk uit bed te shotten.

Veel te klagen heb ik eigenlijk niet hoor! Wees maar gerust dat ik aan mijn aantal uurtjes slaap kom. Al is dat aantal uur ferm verminderd in vergelijking met pakweg een jaar geleden. Hoe minder ik slaap, hoe beter ik er zou uitzien als ik omstaanders mag geloven emo:innocent
En toch klinkt het zalig: een nachtje eens niet opstaan…
Wie weet 🙂
Ik ga emo:sleeping mensen, hopelijk is Gianni’s reactie de eerste op dit artikeltje… en lig ik ondertussen weggezonken in mijn kussen!
Tot morgen emo:wuiven

IMG_7791 IMG_7793
IMG_7801 IMG_7806

6 Responses

  1. Hahaha. Ik sliep vroeger ook veel en lang, de eerste weken na de geboorte was dus heel veel minder en kwam ik ook toe met minder slaap. Gelukkig heeft Anaïs onze slaapgenen ge-erfd en slaapt ze lekker lang mee uit. Maar feit is dat het wel went, minder slaap of onderbroken slaap. En op de één of andere manier is het praktisch altijd de mama die ervoor opdraait, onze kids moeten maar één kik geven en onze ogen schieten al open, ongeacht hoe vast we slapen. Een man daarentegen, die wordt nog niet wakker als de kleine vlak naast zijn oor ligt te brullen :-).

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: