Weer een dagje voorbij!

Last modified date

Ik had verwacht veel te kunnen schrijven na gisteren. Gisteren gingen ze namelijk de weeënremmers stoppen en ging de gyn mij nog eens onderzoeken om te kijken of dat vingertopje opening niet groter was geworden.
En maar wachten en maar wachten…
Het zakje weeënremmers druppelde langzaam leeg en toen het eindelijk zo ver was… kwamen ze met een GIGANTISCHE nieuwe zak 🙁 jammergenoeg wel een ander middel (het goedkopere middel pre-par met leuke bijwerkingen, maar straks meer daar over!)

Het is idd wel logisch dat ze me niet gingen in één keer laten stoppen met alles… ik kreeg donderdag maar liefst 3 soorten remmers, nu is het er al maar één meer.
Dan maar wachten op de dokter…. om 18.00 zagen we hem naar huis vertrekken! ‘misschien is hij gaan eten’ zei ik nog tegen Gianni. Helaas, hij is niet meer teruggekomen. Logische redenering is dat het onderzoekje vandaag volgt.

De monitor werd gisteren 2 maal aangelegd. 2 maal betering te merken, maar nog niet genoeg betering om al helemaal optimistisch te zijn. Voorlopig houden ze het bij ‘dag per dag rekken’ maar er zijn wel al positieve evoluties op te merken.

Ik weet niet of ik het gisteren al schreef, maar sedert de kleintjes voelbaar bezig zijn in mijn buik heb ik de neiging om mijn handen op mijn buik te planten. SLECHT idee volgens iedereen hier. Is in ontwikkelingslanden een techniek om de bevalling op te starten. 😯
Nu moet ik dus mijn tick afleren, en geloof me, dat is niet gemakkelijk

Gisteren weer lekker veel bezoek gekregen, maar het liefste bezoekje kwam toch weer van mijn ventje. Die blijft me verrassen. Wat had hij namelijk mee voor mij?? Je gelooft het nooit! Een raketijsje! Laat dit nu het enige ‘goestje’ zijn dat ik al enkele maanden heb thuis.
Slimmekes ingewikkeld in een icepack, nog lekker bevroren mmmmmmmmmmmmmmmm
Vandaag heb ik hem op boodschappen gestuurd. Enveloppen oppikken en doopsuiker oppikken. Ik ben benieuwd  😉
Het afscheid nemen om 20.30 is een zware klus… ik mis het zo om hem in mijn dichte omgeving te hebben. Voel me soms zo alleen… Wij met ons 3tjes hier, en mijn andere lievelingen home alone.
Als ik dan nog hoor dat mijn liefste Jef treurt om mijn afwezigheid, kan ik het al helemaal niet meer droog houden.

Dan komen we aan het ‘leukste’ stuk… remember de pre-par van hierboven?
Wel de bijwerkingen zijn zeker en vast niet gelogen. Deze nacht kreeg ik opnieuw een slaappilletje, maar zonder resultaat. Ik lag (lig nog steeds) te beven, trillen in mijn bed met een hartslag in rust van 120! Hartkloppingen à volonté, een verstikkend gevoel, vapeurs en rode vlekken op mijn lijf.
En al duurde het een jaar (gelukkig kan dit niet meer)  Ik zou het er nog voor over hebben, want ik krijg er zo iets moois voor in de plaats! Maar onder ons gezegd… hoe vlugger da ding leeggedruppeld is hoe liever!!!!!!!!!!!!!!!

Mijn grootste wens vandaag? dat ik es mag douchen!!!!! ik voel me vuil, vies, stinkerig, bah!!!
Dus bezoekers, u bent gewaarschuwd   😎

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: