3 weekjes jong

Last modified date

Vandaag zijn Jasper en Lieze 3 weekjes jong! Niet te geloven dat ik 3 weken geleden pas bevallen ben… De tijd gaat wel erg snel voorbij!
Ze zijn vandaag ook één weekje thuis, dus tijd voor een evaluatie. Kind en gezin kwam ook langs vandaag en zoals verwacht doen onze schatten het uitstekend.
– Hun nekspieren zijn enorm goed ontwikkeld en ze kunnen al lange tijd hun hoofdje opheffen.
– Hun stapreflex was niet het van het, maar ze werden dan ook slapend uit hun bed geplukt.
– Hun gewicht was supergoed, Lieze kwam op één week 240g bij en weegt nu 2760g en Jasper kwam  280g bij en rondt zijn eerste week af op een prachtige 3kg!!!!! woehoe 🙂
– Lieze reageert volgens de dame al héél goed op stemmen en geluiden…  (wat een verrassing 😉 )
– Ze hebben beide de schattigste lachreflex! Meestal na een drink of knuffelbeurt.
– Lieze had vandaag haar eerste ‘pakje’ aan. (mama blij want die pyjama’s zijn misschien wel superhandig, de mooie kleertjes liggen te lonken in de schuif)

Omdat we ’s nachts vaak tijd hebben om te bloggen, fixeren we ons soms te veel op de woelige nachten. Dit kan een wat vertekend beeld geven van de situatie hier.
Het is een feit dat onze kleintjes hun dagen en nachten omwisselen. Het is ook een feit dat ze ons dit duidelijk maken met veel nachtelijk lawaai. Het is tenslotte ook duidelijk dat ze niet graag hebben dat mama en papa samen slapen 🙂

MAAAAAAAAAAR
Langs de andere kant mag iedereen weten dat ze overdag voorbeeldig zijn! Ze slapen en eten, and that’s it!
Menig bezoekers staan versteld van de rust die ons park kan uitstralen. Iedereen verwacht zich blijkbaar aan 2 bleiterkes, terwijl niks minder waar is.
Het is dus geen wonder dat ik er echt niet uitzie als een wrak. Ik heb overdag momenten genoeg om bij te slapen, en blijf deugd hebben van mijn 4 uurtjes slaap voor 2uur. ’s Nachts kijk ik dan naar ‘de slimste mens’ en nog wat andere opgenomen programma’s. De tijd vliegt zo voorbij, en als ze het toelaten gaat de tv uit en slaap ik wat in de zetel. Hun nachtelijke geluidjes zijn live minder storend dan door die vervloekte babyfoon! (ik zweer dat ik dat ding zo vlug het kan buitenkieper uit de slaapkamer… Het is een héle goeie babyfoon nochtans, maar ik zal hem handiger vinden eens ze boven slapen en ik wakker beneden zit)
Jef geniet kennelijk mee van de situatie, want die ligt overdag vrolijk te snurken op mijn slaapzak en kussen. 🙂

IMG_6858

De dame van Kind en Gezin vond het blijkbaar normaler dan wij om de kinderen bij ons te nemen als ze huilen.
Een baby heeft nu eenmaal veel aandacht nodig volgens hun boekje. Deze vlieger gaat hier helaas niet op! Ik herken al duidelijk hun huiltjes, en ik ben niet van plan om bij elke kreet aan dat park te staan om hen op te pakken. Een baby kan je niet verwennen volgens de boekjes, maar dan mag je mij wel eens uitleggen dat miss slaapt op mijn buik en meteen weer begint te krijsen als ik haar in haar bedje leg.
Ze komen zeker geen aandacht tekort hoor! Verre van 🙂
Knuffelmomenten genoeg hier, maar als het tijd is om te slapen, dan is het verdorie tijd om te slapen!!!!
’s Nachts probeer ik om
– niet te veel te spreken tegen de kinderen
– het licht te beperken tot een minimum. (deze nacht geprobeerd in complete duisternis, maar dan viel ik met mijn lompe voeten over een relax of afkolfpomp 😉 )
– tv stil te laten afspelen als ik al kijk (met ondertiteling)
Zo zouden ze uiteindelijk het verschil moeten merken met overdag. Dan speelt de radio hier volle bak, zorgen we voor veel licht, en proberen we ze op alle manieren te prikkelen.
De aanhouder wint zeggen ze 🙂

Oh, just…
We hebben ook minder goed nieuws!
De kinderkamer die dit weekend weer een afwerkingsboost ging krijgen, heeft ons opnieuw teleurgesteld.
Na de overvloedige regen van de voorbije weken is gebleken dat er nog steeds een lek zit.
Onze nieuwe plafond naar de vaantjes 😥 en mijn langverwachte kast weer wat verder in de toekomst verschoven.
DIEPE DIEPE ZUCHT
Om de dag helemaal naar de vaantjes te helpen, besloot onze droogkast ook dat het tijd was om op pensioen te gaan…
miserie miserie miserie

4 Responses

  1. Tine en Gianni,
    Proficiat met de geboorte van jullie tweeling. Ze doen het echt prachtig zeg en jullie ook.Ik ben blij voor jullie dat ze het zo goed doen. Maar het zijn natuurlijk nog kleine babytjes die heel veel zorg en aandacht vragen. Maar troost jullie het zal beteren. Enkele weekjes geduld en de moeilijkste periode zal voorbij zijn. Geniet er maar van en ik kom dan wel eens op bezoek.

  2. dikke chapeau voor jullie beiden. Jullie doen het echt supergoed als mama en papa 🙂
    Verlang al tot ik ze eens kan komen bewonderen!!
    Geef ze een dikke knuffel.
    Groetjes,
    Stefanie

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: