26 weken

Last modified date

IMG_5804a26 weken alweer, dus tijd voor een nieuwe buikfotosessie! Want die buik verandert zo vlug…
Gelukkig nog steeds geen enkele striem te bespeuren, woehoe!

Quote van de dag: “Ze zeggen dat je zo dik geworden bent, ik ben eens komen kijken”,
danku bij deze. 😉
Gelukkig werd die gevolgd door “moh dat valt toch nog mee!” (idd!)
Nuja, het is een feit dat de weegschaal niet meer wil meewerken ondertussen. De cijfertjes gaan precies altijd omhoog. 🙄 Ik zit nu ongeveer 4 à 5 kg boven mijn startgewicht volgens de laatste weging.

Een andere leuke verandering zijn de bewegingen van de ukjes. Waren we enkele weken geleden nog zotcontent met een stampje  nu en dan, dan zien we nu dagelijks een heel ensemble van turnoefeningen gebeuren. Een poep (of hoofd) dat maar niet kan beslissen waar het liggen moet. Een knie (of was het toch een elleboog) die eruit wil, enz enz…
Niet altijd even aangenaam om te voelen, maar wel om te zien! Vooral als ze samen actief zijn!  Jammergenoeg hebben ze wel geen dag- en nachtritme, en word ik meerdere malen per nacht wakker van één of ander manoeuvre. De plascartoon (2 onderwerpjes terug) is ook niet overdreven… de wc draait hier overuren!

IMG_5812bBewegen wordt moeilijker en moeilijker. Laat ze maar beweren hoe gezond het is om te wandelen, fietsen en zwemmen… ik kan het niet meer, PUNT.
Rusten, rusten en nog eens rusten… zelfs winkelen verloopt moeizaam. Auto in, auto uit, karretje duwen, aanschuiven. Neen, ik kan het niet meer. Rugpijn en harde buiken bij de minste inspanning… Dus ik blijf lekker liggen! Normaal zijn we de grens van levensvatbaarheid ondertussen al voorbij, maar ik neem toch het zekerste voor het onzekerste. Hoe langer ze in mijn buik blijven, hoe beter! Laat ze maar denken ‘die trunte’ (al blijft het niet bij denken alleen), ik denk lekker aan mezelf en de kleintjes! VOILA.

Ondertussen mag ik ook eens ferm boffen met mijn huisgenoot. (Hoewel Jefke enorm zijn best doet om superaanhankelijk te zijn, gaat het hier toch over Gianni)
Naast zijn werkuren doet hij hard zijn best om alles hier in orde te krijgen, al dan niet met wat extra (zeer geapprecieerde) hulp.
– Mijn tuin is 95% in orde gebracht! De laatste loodjes zijn voor volgende week.
– De kinderkamer is (normaal) lekvrij
– De kinderkamer heeft een plafond!!!!!
– De doopsuiker is gekozen
– Hij gaat trouw mee naar elke infoavond van het ziekenhuis (en vindt het soms interessanter dan ikzelf)
maaaaaaaaaar… hij verlangt toch ook serieus naar zijn verlof  😉 Dit heeft hij in december gezet om hier een beetje te helpen met al dat babygeweld.

De kinderwagenaffaire kreeg ook een positieve wending. Die was normaal pas leverbaar vanaf november (ok ik flipte een klein beetje) en de draagmand die ik wou was blijkbaar al helemaal niet meer beschikbaar (ik flipte nog wat meer) en als kers op de taart werd er niet gereageerd op mijn VELE vragen en mails.
Eén vriendelijk telefoontje later van een Hollandse en het resultaat mag er wezen: 😎
Donderdag staat hier al een kinderwagen te pronken! Het kleur is anders dan oorspronkelijk gekozen, maar daarom niet minder mooi. Zo vlug hoefde het nu ook niet voor mij, maar allé, liever dit dan de onzekerheid!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: